Conserverende aanslag is ingevoerd ten einde te voorkomen dat in NL fiscaal gefacilieerd pensioen- of lijrenteopbouw bij emigratie belastingvrij kan worden afgekocht. Vanaf het moment van de invoering van conserverende aanslag bij emigratie doet zich de vraag voor een dergelijke aanslag niet in strijd komt met de goede verdragstrouw.

In 2009 heeft de HR geoordeeld dat de conserverende aanslag idd in strijd kan zijn met de goede verdragstrouw. De wetgever heeft naar aanleiding hiervan de systematiek van conserverende aanslag aangepast. De HR heeft nu als reactie op een prejudiciele vraag van de Rb Zeeland-West Brabant beslist dat het dmv een conserverende aanslag betrekken van aanspraken en bijdragen voor een pensioenregeling in de belastingheffing, die voor 16/7/2009 die niet tot het loon zijn gerekend, strijdig is met de goede verdragstrouw, i.c. tussen Frankrijk en NL. Daarnaast is de HR van oordeel dat het middels een conserverende aanslag betrekken van bijdragen voor een lijfrenteverzekering, gedaan voor 1/1/1992 dan wel gedaan in de periode van 1/1/2001 tot en met 215/7/2009 in strijd is met de goede verdragstrouw.

De HR heeft nu geoordeeld dat ondanks de aangepaste systematiek toch sprake kan zijn van strijd met de goede verdragstrouw en dat in een voorkomend geval zal moeten worden gecompartimenteerd.

HR 14 juli 2017, ECLI:NL:HR:2017:1324